Branko Radičević je uz Đuru Daničića bio najodaniji sledbenik Vukove reforme pravopisa srpskog jezika i uvođenja narodnog jezika u književnost.

Foto: Vikipedija

Na današnji dan 1925. godine rođen je Branko V. Radičević. Bio je pesnik, romansijer, pripovedač, novinar, pisac za decu, autor više monografija, antologija i knjiga etno-zapisa.

Branko je studirao na Pravnom fakultetu u Beogradu. Živeo je i stvarao u Čačku, Sarajevu i Beogradu. Kao novinar i urednik radio je u „Dugi“, „Borbi“ i „Večernjim novostima“.

Za svoj obiman književni rad i angažman u oblasti kulture dobio je niz uglednih književnih i društvenih priznanja: „Sedmojulsku“, „Vukovu“ nagradu, nagradu „Srpske književne zadruge“ za životno delo, plaketu „Disovo proleće“ i druge. Branko V. Radičević je objavio oko sedamdeset knjiga, među kojima su najpoznatije knjige poezije: „Zemlja“, „Večita pešadija“, „Vojničke pesme“ i romani: „Bela žena“, „Izgubljeni grad“, „Ponoćni svirači“, „Seljaci“ i „Svedok“, kao i knjige za decu „Pesme o majci“, „Priče o dečacima“ i „Duh livada“.

Stvaralačko delo Branka V. Radičevića svrstava se u same vrhove savremene srpske književnosti.

Izvor: RTS