Srpska pravoslavna crkva i ove godine obeležava Novu godinu 14. januara, po starom, julijanskom kalendaru, služenjem molebana – posebne molitve za blagoslovenu i srećnu nastupajuću godinu. Pored SPC, stari kalendar danas poštuju još Ruska i Jerusalimska pravoslavna crkva, kao i monaška zajednica na Svetoj Gori.
Julijanski kalendar uveo je Julije Cezar 46. godine pre Hrista, uz pomoć tadašnjih naučnika, među kojima je najpoznatiji Sozigen. Prema mišljenju бројних teologa, upravo ovaj kalendar pruža preciznije određivanje datuma Vaskrsa. Za pravoslavne crkve pitanje kalendara nije teološko, već naučno, ali je veoma važno zbog očuvanja jedinstva crkve, jer bi prihvatanje novog kalendara moglo da izazove raskole. Iako deo vernika u dijaspori traži da se veliki praznici obeležavaju zajedno sa rimokatolicima iz praktičnih razloga, SPC ostaje pri starom kalendaru upravo zbog očuvanja crkvenog jedinstva.
Nova godina po starom kalendaru u narodu je poznata i kao Mali Božić. Uoči praznika priprema se svečana večera, a u ponoć se, uz pesmu i radost, međusobno čestita Nova godina sa željama za zdravlje, dug život i uspeh. Na sam dan praznika ide se u crkvu, a potom se priređuje svečani ručak. Tada se jede glava božićne pečenice, najčešće jagnjeta ili praseta, dok domaćice mese posebnu novogodišnju česnicu, „Vasilicu“.
Pored Nove godine, 14. januara obeležavaju se i Obrezanje Gospoda Isusa Hrista i Sveti Vasilije Veliki, jedan od najvećih učitelja hrišćanske vere.
U duhovnom smislu, ovaj praznik predstavlja poziv na unutrašnje obnavljanje. Nova godina, prema učenju Crkve, nije samo promena datuma, već prilika da čovek preispita svoje misli i dela, odbaci stare navike i krene putem vere, dobrote i odgovornosti prema Bogu i bližnjima. Suština praznika je u tome da se čovek duhovno obnovi i započne novi život ispunjen istinom, pravdom i ljubavlju – kao temeljima cele naredne godine.
