Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas obeležavaju praznik posvećen prenosu moštiju Svetog Ignjatija Bogonosca, jednog od najpoštovanijih ranohrišćanskih svetitelja. Ovaj dan u narodu ima poseban značaj, a prema običajima, veruje se da ne treba obavljati teške poslove, dok žene naročito treba da izbegavaju predenje, tkanje i šivenje.
Sveti Ignjatije Bogonosac smatra se zaštitnikom pravednika, kao i svih onih koji stradaju zbog svojih uverenja i različitosti. Hrišćanska tradicija beleži da se ovaj svetitelj više puta javljao vernicima i činio čuda, pomažući svima koji mu se iskreno obrate molitvom.
Iako se Sveti Ignjatije obeležava i 2. januara, kada se slavi njegov glavni praznik, današnji datum posvećen je prenosu njegovih časnih moštiju iz Rima, gde je postradao mučeničkom smrću, u Antiohiju, grad u kojem je ranije služio kao arhijerej.
Ovaj svetitelj bio je učenik Svetog Jovana Bogoslova i episkop Antiohije, gde je imao ključnu ulogu u širenju hrišćanstva. Ostao je upamćen i po tome što je prvi uveo antifonski način pojanja u crkvi, odnosno naizmenično pevanje sa dve strane, što je praksa koja se zadržala do danas.
Naziv Bogonosac dobio je prema predanju da ga je Isus Hristos, dok je bio dete, držao u naručju, ali i zbog njegove duboke vere, jer je, kako se veruje, uvek nosio Boga u svom srcu i mislima.
Zbog svoje posvećenosti veri i velikog ugleda među hrišćanima, vest o Ignjatiju stigla je i do rimskog cara Trajana. Car ga je pozvao u Rim i ponudio mu visoku čast, ali pod uslovom da prinese žrtvu mnogobožačkim idolima. Ignjatije je to odlučno odbio, ostajući veran svojoj veri.
Zbog toga je 107. godine okovan i bačen pred lavove, koji su ga usmrtili. Prema predanju, nakon stradanja ostale su sačuvane njegove kosti i srce, koje su kasnije prenete u Antiohiju, gde se i danas poštuju kao velika svetinja.
Vernici danas obeležavaju ovaj praznik molitvom, sećajući se njegove vere, hrabrosti i žrtve, verujući da Sveti Ignjatije Bogonosac i dalje štiti sve koji mu se obraćaju sa iskrenom verom.
