Na današnji dan, 2. aprila, u Požarevac je 1900. godine rođen Milivoje Živanović, jedan od najznačajnijih srpskih i jugoslovenskih pozorišnih, televizijskih i filmskih glumaca. Tokom bogate karijere ostvario je više od 360 pozorišnih uloga i ostavio neizbrisiv trag na domaćoj umetničkoj sceni.
Svoje prve glumačke korake napravio je u putujućoj pozorišnoj družini, a već 1923. godine, na preporuku Branislava Nušića, postaje član Narodnog pozorišta u Novom Sadu. Iste godine prelazi u Beograd, gde nastavlja rad u Narodnom pozorištu u Beogradu, a kasnije ostvaruje značajne uloge i na sceni Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je igrao u prvoj predstavi „Kralj Betajnove“ 1947. godine.
Tokom više od pola veka umetničkog rada, Živanović je tumačio širok spektar likova – od romantičnih i tragičnih do komičnih karaktera, u delima domaćih i svetskih autora.
Njegova životna uloga, Jegor Buličov iz dela Maksim Gorki, prvi put je izvedena 1951. godine, a za ovu ulogu dobio je i prestižnu „Medalju Stanislavskog“ tokom gostovanja u Moskvi 1966. godine.
Pored pozorišta, bio je i pionir domaće kinematografije, ostvarivši uloge u više od 20 filmova i brojnim televizijskim dramama, među kojima su „Ožalošćena porodica“, „Naši sinovi“ i „Dama s kamelijama“.
Preminuo je u Beograd 15. novembra 1976. godine, ali njegovo ime i delo i dalje žive. U njegovu čast, u Požarevcu se od 1999. godine održavaju Glumačke svečanosti „Milivoje Živanović“, dok se od 2005. organizuje i manifestacija „Milivojev štap i šešir“, posvećena amaterskim pozorištima.
