Prvi ženski časopis, pod nazivom „Vospitatel ženski“, bio je inicijativa Matije Bana, vaspitača dece kneza Aleksandra Karađorđevića, i počeo je sa izlaženjem 1847. godine. Cilj ovog časopisa bio je prosvetiti srpske žene i unaprediti njihovu kulturu.
Pored Bana, saradnici na časopisu uključivali su književnike Milana Milićevića i Milorada Šapčanina. Sam časopis obuhvatao je različite teme, uključujući književne priloge, medicinske savete, tekstove o vaspitanju i nezi dece, domaćinstvu, kao i priloge iz oblasti etike, nauke, istorije, geografije, kao i vesti o akcijama žena u svetu i položaju žena u slovenskim zemljama.
Ideje Matije Bana o ulozi žena bile su revolucionarne za to doba, a časopis je bio štampan na narodnom jeziku, što je predstavljalo predpostavku za njegovo zabranjivanje.
Prvi ženski časopis u Srbiji koji je izlazio u kontinuitetu bio je „Domaćica“, osnovan od strane Beogradskog ženskog društva i opstao je sa izdanjima sve do početka Drugog svetskog rata.
U sredini dvadesetih godina 20. veka počeo je izlaziti časopis „Žena i svet“, koji je predstavljao moderniji prilaz ženskom društvu. Na naslovnim stranama nalazile su se uticajne žene tog vremena, uključujući kraljicu Mariju Karađorđević i kraljicu Nataliju.
Ovaj časopis predstavljao je različite aspekte života žena, usmeravajući pažnju na očuvanje kulturne baštine i pružanje saveta o šminkanju i sobnoj gimnastici.