Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas proslavljaju Đurđevdan – praznik posvećen Svetom Đorđu, velikom mučeniku i jednom od najpoštovanijih svetitelja u pravoslavlju.
Sveti Đorđe, poznat i kao Pobedonosac, rođen je u Kapadokiji u uglednoj i pobožnoj hrišćanskoj porodici. Njegov otac je stradao kao mučenik, a majka se s mladim Đorđem preselila u Palestinu. Već sa dvadeset godina postao je vojni oficir u službi cara Dioklecijana. Kada je car započeo progon hrišćana, Đorđe je hrabro istupio i priznao svoju veru. Zbog toga je bio surovo mučen – vezivan za točak sa ekserima, zakopan u zemlju, trovan – ali je sve strahote podnosio moleći se Bogu. Na čudesan način ostajao je živ i zdrav, što je mnoge podstaklo da se obrate hrišćanstvu, među njima i carevu ženu Aleksandru.
Uprkos svemu, car ga je osudio na smrt i Đorđe je pogubljen 303. godine. Njegov grob postao je izvor brojnih čuda, a vernici ga i danas prizivaju u molitvama tražeći pomoć u nevoljama.
Đurđevdan je jedan od najvećih praznika u srpskom narodnom kalendaru, bogat narodnim običajima vezanim za zdravlje, plodnost i zaštitu domaćinstva. U ranu zoru beru se lekovite trave, pletu se venčići, a veruje se da voda i priroda tog dana imaju posebnu moć.